Sint Michiels Ieper
1879-2029
In 2029 zal de St.-Michielsschool te Ieper 150 jaar bestaan!
Dat kunnen we natuurlijk niet geruisloos voorbij laten gaan.
En dat doen we dan ook niet. Een verjaardag vieren, doe je samen.
SAVE THE DATE
Op zondag 15 september 2024 geven wij alvast de aftrap met een viering rond 145 jaar.
Sint Michiels Ieper
1879-2029
In 2029 zal de St.Michielsschool te Ieper 150 jaar bestaan! Dat kunnen we natuurlijk niet geruisloos voorbij laten gaan.En dat doen we dan ook niet. Een verjaardag vieren, doe je samen.
SAVE THE DATE
Op zondag 15 september 2024 geven wij alvast de aftrap met een viering rond 145 jaar.
De korte geschiedenis van Sint-Michiels
De geschiedenis van de Sint-Michielsschool te Ieper is ontsprongen aan dezelfde bron als zoveel andere vrije scholen in diezelfde periode nl. het verweer tegen de wet van de liberale minister Pieter Van Humbeek in 1879. Die wet, aangenomen met een meerderheid van één stem, legde elke gemeente op om voortaan één officiële (neutrale) school op te richten. Geen enkele gemeente mocht een vrije school aannemen of financieel steunen. Godsdienstonderricht was tijdens de gewone lessen verboden.
Tegen die wet brak er meteen een ongezien protest én verzet los. De bisschoppen verboden de katholieke ouders hun kinderen naar een officiële school te sturen op straf van een weigering om de sacramenten te ontvangen. Ook de neutrale leerkrachten en de leden van de neutrale schoolcomités werden met dezelfde straf bedreigd. Tegelijk gaven de bisschoppen elke parochie de opdracht een vrije school op te richten. De stem van de katholieke overheid was in feite de spreekbuis van de grote ontgoocheling die alle katholieken beroerde. Die stem was meteen de zweepslag en het startsein om de verontwaardiging en woede openlijk te laten losbarsten.
Overal kwamen vrije scholen tot stand en dit soms in de ongelooflijkste situaties. Het merendeel van de onderwijzers stelde hun christelijke principes hoger dan hun materiële welvaart. Ze weigerden nog langer in een officiële school les te geven en stapten over naar het vrij onderwijs om volgens hun opleiding en ideologie les te geven waar ze weliswaar met veel minder financiële middelen en ondersteuning aan de slag moesten.
Gehoor gevend aan de oproep van de bisschoppen besloten de parochiepriesters van Ieper, in samenwerking met Hugo Verriest ( principaal van het college ) vier nieuwe scholen op te richten: een jongensschool met betaald onderwijs “De Sint-Michielsschool” genoemd die zou afhangen van het college en in de Sint-Jacobsstraat gevestigd werd, een kosteloze meisjesschool in het klooster van de Zusters Lamotten, een meisjesschool met betaald onderwijs die van de H. Familie zou afhangen en tenslotte een meisjesschool met betaald onderwijs, afhankelijk van het Sint-Jozefsklooster dat toen nog binnen de stad lag.
De vier scholen stonden onder de leiding van één schoolcomité met E.H. Willaert als directeur. Na korte tijd staken deze vier vestigingen de officiële scholen – inzake aantal leerlingen – voorbij.
De geschiedenis van de Sint-Michielsschool is doorweven van verhuizingen. In de oorlogsperiode 1914 – 1918 én de daaropvolgende jaren lag Ieper immers midden in de frontstreek wat meebracht dat de school vele keren van de ene naar de andere straat moest trekken om onderdak te vinden. Ja, zelfs tot in de soldatenbarakken – met daken van ijzeren golfplaten – kregen de kinderen onderwijs. Maar de Sint-Michielsschool hield stand en groeide, niettegenstaande alle moeilijkheden, tot de flinke lagere afdeling van het bisschoppelijk Sint-Vincentiuscollege uit.
Veel personen hebben zich voor deze school verdienstelijk gemaakt. Niet in het minst de katholieke ouders voor wie geen enkel offer te zwaar was om hun kinderen een christelijke opvoeding te blijven geven tegen de wet van Peter Van Humbeek in.
Bijzonder vermeldenswaardig zijn ook de leerkrachten waaronder het eerste schoolhoofd, Constant Demeulenaere uit Ardooie. Uit christelijke overtuiging liet hij zijn officiële betrekking in de stedelijke jongensschool staan en werd hij aangesteld als hoofdonderwijzer aan de nieuwe Sint-Michielsschool. Op financieel vlak was dat een zware aderlating voor de heer Demeulenaere. Elke week ontving hij een zilveren vijffrankstuk. Daarmee moest hij het wekelijks stellen. Zijn christelijk geloof was voor hem veel meer waard dan zijn welvaart. Hij bracht de school op korte tijd tot volle levenskracht.
Anno 2023 staat die school er nog steeds midden in de stad: zo vast, zo stevig én zo fier als een honderdjarige eik ….
Om het 150-jarig jubileum van de school in 2029 voor te bereiden, richtten enkele oud-leerlingen en leerkrachten een vereniging “Oud-leerlingen Sint-Michiels” op. Zij organiseren een eerste reünie op zaterdag 15 september 2024.